4. Ας αντισταθούμε ......

Δεν αντέχω άλλο, θα σπάσω κομμάτι-κομμάτι σαν το αποπτωτικό DNA αν δεν τα πώ, δεν τα καταθέσω, δεν τα γράψω, δεν τα διαπραγματευτώ με σας. Δεν χωρούν μέσα στην δική μου μόνο σκέψη, εξάλλου δεν είμαι σίγουρος, ή μάλλον είμαι σίγουρος ότι και άλλοι τα κλωθογυρίζουν στο μυαλό τους και έρχονται στιγμές που θέλουν να πετάξουν για αλλού, να ακολουθήσουν άλλους δρόμους σωστούς και αληθινούς. Ποιο είναι το ερέθισμα; Η εξουσιο-λαγνεία που έχουμε όλοι μας. Οι εκπτωσειολογικές κινήσεις που κάνουμε για να κερδίσουμε μικροπράγματα. Το γλύψιμο σε όλες τις εκφάνσεις του. Τι να μου πεί ο καθηγητής με τις δήθεν ακαδημαϊκές ελευθερίες όταν φοβάται να εκφράσει τις απόψεις του. Ας απελευθερώσουμε λοιπόν την σκέψη μας από τα πρόσκαιρα προσωπικά συμφέροντα και ίσως, ή μάλλον θα αισθανθούμε καλύτερα. Ας πάψουμε να είμαστε πονηρόφατσες και να να δρούμε πισώπλατα. Αχ βρε Μ….. Το είδος αυτό πρέπει να εξαλειφθεί μέσα από μηχανισμούς εξέλιξης του είδους μας. Πόσο χάρηκα που είδα 2 φίλους καθηγητές από διαφορετικά τμήματα στο «εν Ιωαννίνοις» να έχουν από μία τσάντα ανταλλάξιμα βιβλία, να συζητούν πολιτικά και όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα αγάπης, αυτοσεβασμού και χιούμορ; Ευτυχώς υπάρχουν φίλοι και μη στον χώρο μας που με κάνουν περήφανο για το ότι είμαι Πανεπιστημιακός. Αχ βρε Βασίλη, Κώστα, Αγγελε, Ηλία, που είναι τα χρόνια τα καλά; Θα έρθουν άλλα; Ας αντισταθούμε λοιπόν στο ομιχλώδες τοπίο και ας βγούμε ξανά στον ήλιο δείχνοντας το καθαρό μας πρόσωπο.