5. Επανάσταση στην θεραπεία του καρκίνου

Την εβδομάδα μετά το Πάσχα του 2007 ήμουν στο Λονδίνο όπου και άφησα τα αποτυπώματα σκόνης από Ελλάδα στα γυαλιστά πεζοδρόμια της Oxford Street, της Totenhan street, της Piccadilly street, της πλατείας Trafalgar, της Chinatown, και του του Big Ben δίπλα στον Τάμεση. Επίσης, ιδιαίτερο χρόνο αφιέρωσα με πολύ αγάπη στους δρόμους του UCL University, του μουσείου μοντέρνας τέχνης Tate Modern και στα 2 κοντινά μουσεία του «Albert» και της Φυσικής Ιστορίας. Στο τελευταίο, συγκινητικό ήταν το 15λεπτο που αφιέρωσα στην λεπτομερή παρατήρηση των προσωπικών αντικειμένων του παππού μας Δαρβίνου, του πιο γνωστού Βιολόγου σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αυτό μου ξύπνησε το επιστημονικό μου κομμάτι το οποίο συνωμότησε με το υποσυνείδητό μου και το πρωί που ξύπνησα τυχαία έπεσε στα χέρια μου μία Αγγλική εφημερίδα και τυχαία διάβασα ένα άρθρο στην πρώτη-δεύτερη και τρίτη σελίδα της εφημερίδας "The Independent" [Πέμπτη 12 Απριλίου 2007] με τίτλο "Revolution in cancer treatment", δηλαδή επανάσταση στην θεραπεία του καρκίνου. Το άρθρο αυτό θα ήταν απλά ένα παρόμοιο άρθρο όπως στο ΒΗΜΑ-Science εάν δεν υπήρχαν ορισμένες συγκυρίες. Πρώτον η παρουσία μου στο Λονδίνο, δεύτερον η εμπλοκή των Fire A. και Mello C. (2006, Nobel prize in Physiology or Medicine), οι οποίοι πήραν το βραβείο Νόμπελ για την τεχνολογία του RNAi και τρίτον η σύμπτωση απόψεών μου, όσον αφορά την προσέγγιση του κατά προτεραιότητα θανάτου των καρκινικών κυττάρων, με αυτές του Καθηγητή White M.A. O Καθηγητής αυτός χρησιμοποιεί σαν χημειοθεραπευτικό την «paclitaxel» και την RNAi τεχνολογία για να σβύσει την έκφραση γονιδίων που συσχετίζονται με τον καρκίνο κατασκευάζοντας κατά αυτόν τον τρόπο κύτταρα 1.000 φορές πιό ευαίσθητα στο χημειοθεραπευτικό. Τώρα γιατί σας τα αναφέρω όλα αυτά και εάν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον. Υπάρχει, διότι η αύξηση της ευαισθησίας των καρκινικών κυττάρων στον κατά προτεραιότητα θάνατο συνεπάγεται μείωση της συγκέντρωσης των φαρμάκων στην κυκλοφορία του ασθενή με επακόλουθο την μείωση των παράπλευρων βλαβών που υφίστανται τα φυσιολογικά κύτταρα και ο οργανισμός. Αρα αφενός μεν υπάρχει καλύτερη στοχοποίηση των καρκινικών κυττάρων και καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα, αφετέρου δε μειώνονται οι παρενέργειες στον ασθενή και βελτιώνεται η καθημερινότητά του κατά την διάρκεια της θεραπείας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις παρενέργειες των χημειοθεραπευτικών συνεδριών οι οποίες και συνιστούν μία φοβερή εμπειρία μετά από ομολογία των ίδιων των ασθενών;
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, τα οποία υποστηρίζει και ο Καθηγητής White M.A., η ομάδα μας (Κοτόγλου Πολυχρόνης, Καλαϊτζάκης Αλέξανδρος, Μποζίδης Πέτρος και Αγγελίδης Χ.) προτείνει ότι η πρωτείνη Hsp70 (Συνιστά το κύριο chaperone ή Heat Shock Protein, σχετίζεται με μετασχηματισμό, προσδίδει αντι-αποπτωτικότητα και αυξημένη επιβίωση) συσχετίζεται με τα απλά ή διπλά σπασίματα στο DNA και μέσω αυτών επηρεάζεται η πορεία του καρκινικού κυττάρου στον κατά προτεραιότητα θάνατο. Εν ολίγοις η Hsp70 φαίνεται να συνιστά μία πρωτείνη πολύ απαραίτητη για τα καρκινικά κύτταρα που αν την αδρανοποιήσουμε θα αυξήσουμε κατά μεγάλο ποσοστό την ευαισθησία των κυττάρων σε χημειοθεραπευτικά φάρμακα. Ετσι, προτείναμε ότι στα χημειoθεραπευτικά σχήματα θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν και η αρνητική ρύθμιση της Hsp70.
Τέλος θα ήμουν ευτυχής αν μας έκλεινε το μάτι ο παππούς της Βιολογίας Δαρβίνος και μας έλεγε: «ελάτε…, κάντε κάτι και εσείς».

Αφιερωμένο σε όλους αυτούς που ταλαιπωρήθηκαν από τις χημειοθεραπείες.
Ιωάννινα 23-4-2007