7. Ο δρόμος της αρετής και της κακίας

Όταν θέλεις να κάνεις ένα Πανεπιστήμιο καλύτερο υπάρχουν κατά την γνώμη μου 2 δρόμοι: Της αρετής και της κακίας (Πανάρχαιος ο Ελληνικός μύθος).
Ο της κακίας είναι αυτός με τον οποίο διώχνεις (ή τους βάζεις στην άκρη) όλους αυτούς που δεν συνεμορφώνονται προς τας υποδείξεις, ή αυτούς που δεν ακολουθούν την στρατηγική σου ή αυτούς που δεν πληρούν κάποια κριτήρια τα οποία τέθησαν, ή τέλος αυτούς που στην τελική δεν είναι «παραγωγικοί» είτε στην έρευνα είτε στην διδασκαλία. Το αποτέλεσμα είναι να παραμένουν μόνον αυτοί οι οποίοι με όλα συμορφώνονται και να βγαίνουν στα Πανεπιστημιακά όργανα ψηφοφορίες του τύπου 47 υπέρ, 3 κατά και 1 λευκό. Αμάν πια, τέτοια σύμπνοια;
Ο της αρετής είναι αυτός με τον οποίο προσπαθείς να αναβαθμίζεις όλο και περισσότερο τις χαμηλού επιπέδου Πανεπιστημιακές ομάδες τόσο με χρήματα όσο και με προσωπικό. Ταυτόχρονα να ενισχύεις περεταίρω και τις άριστες ομάδες δίδοντάς τους νέους χώρους, βοήθεια από επιτροπή ερευνών και άλλα πολλά. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την αναβάθμιση όλου του προσωπικού, και την ισόρροπη ανάπτυξη του Πανεπιστημίου μας. Αυτός είναι και ο δρόμος που ακολουθεί το επαγγελματικό μπάσκετ [NBA] στις ΗΠΑ. Μην σας φαίνεται περίεργο! Η τελευταία ομάδα στο πρωτάθλημα έχει πρώτη την δυνατότητα να αγοράσει τον καλύτερο παίχτη από τις δοκιμές [“trials”] και χρησιμοποιεί τα ίδια χρήματα για αγορές αθλητών με αυτά της πρώτης ομάδας. Ετσι το πρωτάθλημα γίνεται ανταγωνιστικό γιατί και οι τελευταίες ομάδες ενισχύονται εξίσου με τις πρώτες.
Ποιόν από τους δύο τρόπους θα διαλέγατε της αρετής ή της κακίας; Του NBA ή της Ελληνικής κατακαϋμένης “Superleague”;

6.Τα πάγια ρε παιδιά!!!!!!!

Με όλη την καλή θέληση και χωρίς να είμαι ενάντια στην αξιοκρατία, την αριστεία και τον καλό λεγόμενο ανταγωνισμό αναρωτιέμαι εάν το 99% των μελών ΔΕΠ έχουν λόγο ύπαρξης μέσα σε αυτό το Πανεπιστήμιο που εξυφαίνεται σιγά-σιγά. Μήπως θα πρέπει να πάρουμε σύνταξη γιατί δεν καταλαβαίνουμε τι θέλουν να κάνουνε ορισμένα «φωτισμένα πρόσωπα» και εμείς είμαστε τα βαρίδια αυτής της «επανάστασης»; Μήπως είναι για το καλό μας ρε παιδιά και δεν το αντιλαμβανόμαστε; Μήπως εμείς οι μέτριοι επιστήμονες (περίπου το 99%), όχι οι άριστοι (περίπου το 1%), θα πρέπει να μάθουμε να κάνουμε έρευνα χωρίς χρήματα και τεχνολογικό εξοπλισμό; Μήπως εννοούν ότι πρέπει να ξεχάσουμε την έρευνα από τα Πανεπιστήμια και δεν μας το λένε; Μήπως εννοούν ότι δεν μας χρειάζονται; Ε ΤΟΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΩΞΟΥΝ, ΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟΛΥΣΟΥΝ. Μην μας ζητήσουν όμως εσωτερική αξιολόγηση όταν δεν μπορούν ούτε οι κυβερνούντες, ούτε οι διοικούντες ούτε το ανταγωνιστικό σύστημα, ούτε η μικρή μας αγορά, να μας εξασφαλίσουν τα «πάγια» που λέμε εδώ στην Ελλάδα. Διαφορετικά ας πιάσουν αυτούς που παίρνουν τα προγράμματα και ας αναλάβουν αυτοί την ευθύνη για την αξιολόγηση. Τα πάγια ρε παιδιά !!!!!!